1071 (ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΗΤΤΕΣ & ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ) ή

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ «ΡΩΜΙΟΥ»

«ΑΡΧΗ ΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑΣ Η ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» Αντισθένης. Ή σε απλά Ελληνικά «Είναι σοφός όποιος γνωρίζει την σημασία των ονομάτων (λέξεων).

1071 Βιώσαμε πραγματικά την πνευματική σύγχυση του σημερινού Ρωμιού στην εκδήλωση που έγινε στην Παμμακεδονική σε συνεργασία με την Ποντιακή Αδελφότητα. Θέμα της εκδήλωσης ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Ντόκτορα Νικόλαου Ντέμου, έκδοση Ινφογνόμων (Σάββας Καλεντερίδης) και προλόγισε ο δάσκαλος Νίκος Καλογερόπουλος.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν και τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) του αρχιδη-μοσιογράφου κυρίου Βασίλη Σκλάβου (Λαδομάδα) και του κυρίου (τρομάρα μας) Χρήστου Γαύ-Γαβ (Παράποδας). Όσο για τον “Ρωμαίικο Τύπο” που ίσως διαβάσατε το κείμενο αυτό, παίχτηκε κάποιο “Παιχνίδι” για να αναρτηθεί, μιάς και ο Παπαδάκης είναι επικυρηγμένος από την φυλλάδα αυτή. Διαβάστε τις κρίσεις τους αν θέλετε να πάθετε κρίση.

1071α   Στο θέμα μας όμως γιατί ίσως είναι θετικό ότι ο Ντέμος ό Καλεντερίδης και ο Καλογερόπουλος ήρθαν να μας αποδείξουν γιατί ο σύγχρονος Ρωμιός «πάσχει πνευματικά». Ίσως μας ερεθίσει για να το καταλάβουμε πρώτα και μετά να το διορθώσουμε. Μας είπανε λοιπόν και οι τρείς αυτοί κύριοι ότι ο Ελληνισμός και η Ελληνική Παιδεία από το 636 μ. χ μέχρι το 1204 μ. χ υπέστη τέσσερις βασικές ήττες που τον συρρίκνωσαν μέχρι εξαφάνισης. Καλά που ήταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ή Βυζάντιο και κάτι Ελληναράδες αυτοκράτορες που μας ξελασπώσανε και έτσι εμείς σήμερα είμαστε περήφανοι που είμαστε Ρωμιοί. Ας αναλύσουμε μερικά σημεία για να δούμε που «πάσχουμε» και που υγιαίνουμε. Πρώτα απ’ όλα κατά την περίοδο που αναφέραμε δεν υπήρχε καθόλου Ελληνισμός.  Δεν υπήρχε καν Βυζάντιο. Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία λεγόταν μέχρι και την κατάληψη από τους Οθωμανούς. Ο δε αυτοκράτορας «Πιστός εν Χριστώ τω Θεώ βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων»  αυτός είναι ο επίσημος τίτλος τους ως το τέλος της αυτοκρατορίας, ως το 1453 όπου τελευταίος Ρωμαίος αυτοκράτορας ήταν ο Κονσταντίν Ντράγκατς, Σέρβος στην καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του, ενώ απ’ την πλευρά του πατέρα του υπάρχει ένα χάος, καθώς προέρχεται από ένα συνονθύλευμα πρόσμιξης εθνοτήτων. Οι αυτοκράτορες της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας θέλοντας να διαχωρίσουν την θέση τους επινόησαν το Βυζάντιο και ο Παπαρρηγόπουλος, ο Ζαμπέλιας, η Αρβελελέρ κ.α. πιπιλίζουν καθημερινά την καραμέλα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ας δούμε τι γράψανε «Έλληνες» που ζήσανε την εποχή εκείνη.

  1. Ο παπά-Γιώργης Μεταλληνός αποφαίνεται πως «ως το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το όνομα «Έλλην» θα σημαίνει τον ειδωλολάτρη». Και «η έννοια της φυλετικής καταγωγής, χωρίς να έχει χαθεί τελείως, δεν δημιουργούσε ιδιαίτερη συνείδηση, διότι […] συνείδηση ήταν η ορθοδοξία». π. Γ.Δ. Μεταλληνός, Στα Μονοπάτια της Ρωμηοσύνης, Αθήνα 2008, σ. 63.
  2. «Αδελφοί μου, λέει ο Κοσμάς ο Αιτωλός, έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί».
  3. «Τόσο κατά τους βυζαντινούς χρόνους όσο και στην περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας το όνομα «Έλλην» παρέπεμπε στους αρχαίους και μόνον Έλληνες». (Ε. Ζαμπέτα, Σχολείο και Θρησκεία, [Αθήνα;] 2003, σ. 99.)

Όσο για την έξαρση της Ελληνικής Παιδείας διαβάστε τις παρακάτω «Ελληνικότατες κινήσεις» που έκαναν οι αυτοκράτορες, για το καλό της Ελληνικής Παιδείας, πριν ακόμη φτάσουμε στο 636. Φυσικά οι διωγμοί αυτοί δεν σταμάτησαν ούτε μετά το 1204. Ακόμη και σήμερα ο Ελληνισμός διώκεται από το Ελληνικό κράτος και την Ανατολική Ρωμαϊκή Εκκλησία. Χρειάζεται να καταβάλουμε κόπο όμως για να το καταλάβουμε. Χρειάζεται να βγούμε από το καβούκι του «ωχαδερφισμού». Πρέπει να κλείσουμε το «χαζοκούτι», να πετάξουμε το τηλεχειριστήριο και να μελετήσουμε ιστορία από διάφορες αντιπαραβαλλόμενες  πηγές:

  • 324 Ο Κωνσταντίνος λεηλατεί το Μαντείο του Απόλλωνος στη Μίλητο και θανατώνει με βασανιστήρια όλους τους ιερείς του με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Στο όρος Αθως καταστρέφονται τα Ελληνικά Ιερά.
  • 384 Ο Θεοδόσιος διέταξε την κατεδάφιση ή το σφράγισμα ειδωλολατρικών Ιερών
  • 387 Εις θάνατον καταδικάζονται ακόμη και όσοι απλώς μελετούν βιβλία σχετικά με την επιστήμη των Μαθηματικών.
  • 389 Πλήθη μοναχών καταστρέφουν αγάλματα, βωμούς και ιερά, λιντσάρουν Εθνικούς και καίνε βιβλιοθήκες. Ο όχλος διαπομπεύει και λιθοβολεί ιερείς.
  • 392 Οι «διωγμίτες» εισβάλλουν στη Σαμοθράκη και σφάζουν τους ιερείς των Καβείριων Μυστηρίων. Καταστροφή του Μαντείου του Αμμωνος Διός στην Αφυτο της Χαλκιδικής. Στις αίθουσες των δικαστηρίων «κυλούν ρυάκια αίματος», γράφει ο Λιβάνιος. Καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
  • 528 Καταργούνται οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Οι εξεγέρσεις των Ελλήνων πνίγονται στο αίμα με σαράντα χιλιάδες νεκρούς. Υποχρεωτική βάπτιση με διάταγμα του Ιουστινιανού.
  • 529 Ο Ιουστινιανός (Ουπράβδα) κλείνει την Ακαδημία των Αθηνών. Θα καούν κείμενα και βιβλία μέσα σε μία έκρηξη θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Οι επτά τελευταίοι δάσκαλοι καταφεύγουν στον Πέρση βασιλιά Χοσρόη. 

Σας προσκαλώ αλλά και σας προκαλώ να ερευνήσετε για να διασταυρώσετε τα όσα αναφέρω. Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε την διαφορά μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Βυζαντίου, αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε την διαφορά μεταξύ του «Έλλην» και του Ρωμαίου «Ρωμιού»  τότε σίγουρα δεν μπορούμε να καταλάβουμε το παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη αυτού του λαού του ζει σήμερα στην γεωγραφική περιοχή που λέγεται Ελλάδα αλλά ουδεμία σχέση έχει με την κλασσική Ελλάδα που όλος ο κόσμος εξυμνεί και θαυμάζει. Ο σημερινός Ρωμιός λεηλατεί την ιστορία του κατακλέβει την δημόσια περιουσία και το μόνο που έχει να προβάλει είναι ο μουσακάς και το σουβλάκι.

Όλοι οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες κυνήγησαν τον Ελληνισμό και ποτέ δεν ασπαστήκαν την Παιδεία του, με μόνη εξαίρεση τον Ιουλιανό τον οποίο βέβαια ονόμασαν και παραβάτη. Μαζί φυσικά με τους αυτοκράτορες, χωρίς να αποτελέσουν εξαίρεση, τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν και όλοι οι «τα φαιά φορώντες».

  1. «Εάν κάποια αγάλματα βρίσκονται ακόμη μέσα στους Ναούς και τα Ιερά και έχουν δεχθεί ή δέχονται ακόμη την λατρεία των ειδωλολατρών, όπου κι αν συμβαίνει αυτό, θα ξεριζωθούν εκ θεμελίων, αναγνωρίζοντας ότι αυτό έχει διαταχθεί κατ’ επανάληψη και πολύ συχνά». (Θεοδοσιανός Κώδικας, 16.10.19)
  2. «Διατάσσουμε δε όλα τα Ιερά και οι Ναοί τους που στέκουν ακόμη, να καταστραφούν με πρωτοβουλία των τοπικών διοικητών και να εξαγνισθούν τα απομεινάρια τους με την ύψωση του σημείου της σεβαστής χριστιανικής θρησκείας». (Θεοδοσιανός Κώδικας 16.10.25)
  3. «Να κλείσουν όλοι οι ναοί σε όλες τις πόλεις και σε όλους τους τόπους της οικουμένης. Αν κάποιος με οποιαδήποτε δύναμη παραβεί (αυτόν τον νόμο) θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό». (Ιουστινιάνειος Κώδικας 1.11 Δεκέμβρης 538)  
  4. «Κανείς να μην έχει το δικαίωμα να κληροδοτεί με διαθήκη (περιουσίες) ή να χαρίζει με δωρεά οτιδήποτε σε πρόσωπα ή τόπους, που έχουν επισημανθεί ότι διαπράττουν την ασέβεια του Ελληνισμού. Όσα δίδονται ή κληροδοτούνται μ’ αυτόν τον τρόπο θα αφαιρούνται. Με την παρούσα ευσεβή νομοθεσία να διατηρηθούν σε ισχύ όλες οι τιμωρίες, με τις οποίες οι προηγούμενοι βασιλείς είχαν απειλήσει να τιμωρήσουν την Ελληνική πλάνη, με τις οποίες προσπαθούσαν (οι προγενέστεροι χριστιανοί βασιλείς) να διασφαλίσουν την Ορθόδοξη πίστη». (Ιουστινιάνειος Κώδικας 1.11.9 & Β1.1.19)
  5. «Θεσπίζουμε αυτούς τους νόμους για τους αλιτήριους Έλληνες». (Ιουστινιάνειος Κώδικας 1.11.10).
  6. «Πόσο κόπιασε ο Πλάτων με τους μαθητές του με το να μας συζητεί περί γραμμής και γωνίας και σημείου και περί αριθμών αρτίων και περιττών και ίσων μεταξύ τους και ανίσων και για τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ως ο ιστός της αράχνης- δί ότι αυτά στη ζωή είναι περισσότερο άχρηστα από εκείνα τα υφάσματα- και χωρίς να ωφελήσει πολύ ή λίγο με τις συζητήσεις αυτές εγκατέλειψε έτσι τη ζωή». (Ιωάννης Χρυσόστομος – Εις την Α΄ Κορινθίους Δ΄ Ομιλία)   «Οι Έλληνες είναι βρομεροί και πανάθλιοι, μιαροί και παμμίαροι». (Ιωάννης Χρυσόστομος – Εις τον Μακάριο Βαβύλα» λόγος Β΄ παρ.α)
  7. «Αν στα ενδότερα (των Ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις, θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων… Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες… Ημείς δε ου παραιτούμεθα της κατ’; αυτών μάχης». (Ιωάννης Χρυσόστομος – Ομιλία ξσ΄ 59.369.12 -370.11) 

Όλα αυτά τα όμορφα λόγια για τους Έλληνες και την Παιδεία τους ήρθαν οι τρεις ομιλούντες να μας πουν ότι κάνανε τους Έλληνες να αγαπήσουν την «θρησκεία της αγάπης» , την ασπαστήκανε με αμέριστη χαρά και δημιούργησαν τον τέταρτο Ελληνικό πολιτισμό, τον «Βυζαντινοχριστιανικό». Αντιθέτως, κυνήγησαν τον Ελληνισμό με μαχαίρια και σπαθιά οι Ρωμαίοι της ανατολικής αυτοκρατορίας, κατέστρεψαν όλους τους αρχαίους ναούς και μνημεία, κάψανε την πλειονότητα των Ελληνικών κειμένων κι εμείς τώρα τους εκθειάζουμε παραχωρώντας τους τον τέταρτο και τελευταίο Ελληνικό Πολιτισμό. Αυτό μας λέει ο ντόκτορας Ντέμος στο βιβλίο του και δεν ντρέπεται καθόλου. Καλά, εκείνος θέλει να πουλήσει βιβλία, να κονομήσει. Εμείς τι κάνουμε; Δεχόμαστε την παραπληροφόρηση και τον χειροκροτάμε κι από πάνω; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας, ας ενημερωθούμε, ας ακονίσουμε λίγο το σκουριασμένο από τις σαπουνόπερες μυαλό μας και ας αντισταθούμε στο «εξ ουρανού το φως» αν θέλουμε να λεγόμαστε Έλληνες, αντάξιοι πρόγονοι του Λεωνίδα, του Δημόκριτου, του Θουκυδίδη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Αλέξανδρου και χίλιους άλλους που οι μη Έλληνες τους θεωρούν δικούς τους προγόνους κι εμείς, οι «Ρωμιοί» δηλαδή, δεχόμαστε να είμαστε απόγονοι μιας διεφθαρμένης αυτοκρατορίας. Μιας αυτοκρατορίας του δόλου, των δολοφονιών, της αποκοπής των μελών των αντιπάλων, είτε είναι αυτιά, χέρια, πόδια, μύτες, κάκκαλα και ότι άλλο αρρωστημένο χωράει το μυαλό σας.

Ο Βυζαντινοχριστιανισμός, όπως τον αποκαλεί ο ντόκτορ,  δεν υπήρξε ποτέ Ελληνικός ούτε καν  φιλελληνικός. Το Βυζάντιο δεν ονομάστηκε ποτέ «Ελλάς», ούτε «Νέα Ελλάς», ούτε «Νέαι Αθήναι» ούτε καν Βυζάντιο (ο συμβατικός όρος «Βυζάντιο» επινοήθηκε το 1557 απ’ τον Γερμανό ιστορικό Hieronymus Wolf). Το συνηθισμένο όνομα, αυτό που απαντάται στα επίσημα κείμενα της Αυτοκρατορίας, στους χρονικογράφους και τους ιστορικούς της εποχής είναι «το Κράτος», «Η Βασιλεία των Ρωμαίων», «Το Χριστιανικό Κράτος», «Το Ορθόδοξον Βασίλειον», «η Ρωμανία». Έτσι επευφημούσε το κράτος του ο λαός της Κωνσταντινούπολης κατά τον 10ο αιώνα, όπως γράφει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος. Για τον ίδιο συγγραφέα–αυτοκράτορα οι Βυζαντινοί είναι «εκλεκτόν γένος», «Αγία Σιών», «Νέα Ιερουσαλήμ», «λαός ως αληθώς περιούσιος». Ακόμη και σήμερα η Ανατολική Ρωμαϊκή εκκλησία αποκαλεί την Κωνσταντινούπολη «Νέα Ρώμη».

      Στους «Αποστολικούς Κανόνες», διαβάζουμε τα εξής ανατριχιαστικά:                                                           «Απόφευγε όλα τα βιβλία των Εθνικών. Τι χρειάζεσαι τις ξένες συγγραφές, τους νόμους και τους ψευδοπροφήτες που οδηγούν τους άφρονες μακριά από την πίστη; Τι βρίσκεις να λείπει από τις εντολές του Θεού και το αναζητάς στους μύθους των Εθνικών; Αν επιθυμείς να διαβάζεις ιστορίες έχεις το βιβλίο των Βασιλειών, αν ρητορική και ποιητική έχεις τους Προφήτες, έχεις τον Ιώβ, έχεις τις Παροιμίες, όπου θα βρεις σοφία μεγαλύτερη από κάθε ποιητική και σοφιστική, γιατί αυτά είναι τα λόγια του Κυρίου, του μόνου σοφού. Αν επιθυμείς τραγούδια έχεις τους Ψαλμούς, αν επιθυμείς αρχαίες γενεαλογίες έχεις την Γένεση, αν νομικά βιβλία και επιταγές, έχεις τον ένδοξο Θείο Νόμο. Γι’ αυτό απόφευγε με επιμονή κάθε εθνικό και διαβολικό βιβλίο».

Ντόκτορ Ντέμος, αυτό ακριβώς νομίζω εννοείτε όταν γράφετε στην σελίδα 30 του βιβλίου σας ότι «Η Χριστιανική θρησκεία αποκτούσε Ελληνικά χαρακτηριστικά, εργαλεία διδασκαλία και λειτουργίας (Ευαγγέλια και η Αποκάλυψη γραμμένα αρχικά στην Ελληνική, βυζαντινή υμνολογία, μοναστική ζωή κλπ)». Επειδή λοιπόν τα ευαγγέλια γράφτηκαν στην Ελληνική κέρδισε ο Ελληνισμός; Μήπως κέρδισε ο Χριστιανισμός γιατί τα Ελληνικά ήταν η πιο εξαπλωμένη γλώσσα στην αυτοκρατορία και μπορούσε μα περάσει μηνύματα πολύ πιο εύκολα; Ο Ελληνισμός δεν είχε να κερδίσει τίποτα από την θρησκεία της «αγάπης», το αντίθετο συνέβη, γιατί ο Βυζαντινοχριστιανισμός κέρδισε χρησιμοποιώντας την πιο τέλεια γλώσσα του κόσμου που Έλληνες δημιουργήσανε και όχι Χριστιανοί. Και γνωρίζεις νομίζω, ντόκτορ, τι είπε ο Γεννάδιος Σχολάριος, ο Πατριάρχης της Ορθοδοξίας μετά την άλωση της Πόλης!

  • «Τους ασεβείς και καταραμένους αυτούς Ελληνιστές, και με φωτιά και με ξίφος και με πνιγμό και με κάθε τρόπο θανατώστε τους. Μαστιγώστε , φυλακίστε, κόψτε τους τη γλώσσα, ύστερα το χέρι και αν επιμένουν, τότε στείλτε τους στο βυθό της θάλασσας. Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην. Αν με ρωτήσει κανείς τι είμαι , απαντώ Χριστιανός είμαι !!!»
  • ΄Ας μην αναρωτιόμαστε λοιπόν ποιος άνοιξε την Κερκόπορτα για να μπουν οι Οθωμανοί στο Βυζάντιο. Στην πόλη που ο Βύζας ο Μεγαρεύς ίδρυσε το 658 π. χ και οικειοποιήθηκε ο Μέγας αυτοκράτορας Κωνσταντίνος που το 326 έδωσε διαταγή και συνελήφθη και εκτελέστηκε ο μεγαλύτερος γιος του (και γιος της Μινερβίνης), ο Κρίσπος με «ψυχρό δηλητήριο» στην Πούλα της Κροατίας. Τον Ιούλιο του ιδίου χρόνου, ο Κωνσταντίνος εκτέλεσε τη σύζυγό του Φαύστα, κατ’ εντολή της μητέρας του Ελένης. Η Φαύστα αφέθηκε να πεθάνει σε ένα υπερθερμασμένο λουτρό. (Guthrie, 325–6., 326; Woods, “Death of the Empress,” 70–72. – παρμένο από την Βικιπαίδεια).

Ντόκτορ Ντέμος, στην  σελίδα 30 επίσης του βιβλίου σου αναφέρεις ότι: «Η Ελληνικότητα του χριστιανισμού σφραγίζεται με την ανάρτηση των εικόνων και με την νίκη της εικονοφιλίας». Σε ερώτησή μου δε μετά την παρουσίαση αν από εκείνη την στιγμή έγινε ειδωλολατρική θρησκεία και ο χριστιανισμός απαντήσατε θετικά. Ρωτάω λοιπόν, γιατί δεν κυνηγήθηκε από την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σαν την Εθνική ειδωλολατρία; Τι το διαφορετικό έχει μια θρησκεία των αγαλμάτων με την θρησκεία των εικόνων;

Όσον αφορά την αναφορά σας στην γεωμετρική δομή των πόλεων και ναών της Ελληνικής κοσμοθέασης (γιατί δεν είναι θρησκεία) τι παρόμοιο έχει να παρουσιάσει ο «Βυζαντινοχριστιανισμός» σας; Επίπεδη γη και 6000 χρόνια από αρχής δημιουργίας;

Παρουσιαστήκατε δε ο ντόκτορ, σαν ένας σύγχρονος «Νοστράδαμος» προβλέποντας το μέλλον του Ελληνισμού και καθορίσε το μέτρο των τετρακοσίων χρόνων. Γράφει δε στην σελίδα 23 του βιβλίου του «Η Ελλάδα ήταν υποδουλωμένη τετρακόσια χρόνια χωρίς σχολεία…», στην σελίδα 29 «Μια κατάσταση που στέρησε πάνω απ’ όλα στους Έλληνες, για 400 χρόνια, την παιδεία και την εκπαίδευση, ακρογωνιαίο λίθο της φυλής μας». Ερωτώ και πάλι. Ήταν ελεύθερη η Ελλάδα σαν κράτος αλλά και έθνος από το 58 π. χ (Η τελευταία μεγάλη περιοχή των Ελλήνων που κατακτήθηκε το 58 π.χ. από τους Ρωμαίους ήταν η Κύπρος, η οποία έως τότε βρισκόταν υπό  Πτολεμαϊκή κυριαρχία) μέχρι το 1830; Γιατί μιλάτε μόνο για τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς; Στέρησε η Οθωμανική αυτοκρατορία την παιδεία και εκπαίδευση κατά την επικυριαρχία της στους υπόδουλος «Ρωμιούς»; Ας ρίξουμε μια ματιά αν υπήρξε ποτέ «Κρυφό σχολειό» που αναφέρετε στην σελίδα 27 του «πονήματός» ή «πονέματός» σας;

  1. Kοσμάς ο Aιτωλός βεβαίωνε σε γράμμα του προς τον αδελφό του Xρύσανθο, γύρω στα 1775:  «Έως τριάκοντα επαρχίας περιήλθον, δέκα σχολεία ελληνικά εποίησα, διακόσια δια κοινά γράμματα».
  2. Ο λόγιος και κληρικός Nεόφυτος Bάμβας, που έζησε από κοντά τα γεγονότα, ήταν ασφαλώς πιο αρμόδιος να διατυπώσει γνώμη πάνω σ’ αυτό το επίμαχο θέμα. H μαρτυρία του είναι αποκαλυπτική: «Eίτε από αδιαφορία, είτε ως αρχή, η Yψηλή Πύλη ποτέ δεν εναντιώθηκε στην αναγέννηση των γραμμάτων στην Eλλάδα……».
  3. Ο Λόγιος ιερέας της γερμανικής πρεσβείας στην Kωνσταντινούπολη Σολομών Schweigger, που γύρω στο 1580 κάνει λόγο για την ευθύνη του πατριαρχείου: «Eπιτρέπεται η ίδρυση κατώτερων σχολείων, αλλά αυτά διευθύνονται κακώς, υπεύθυνος δε είναι ο πατριάρχης, που δεν ενεργεί κατά το καθήκον του. Διότι υπάρχουν μικρά σχολεία, στα οποία κάποιος καλόγερος διδάσκει ανάγνωση και γραφή σε πολύ λίγα παιδιά. Eάν ένας μαθητής έχει όρεξη για ανώτερη μόρφωση, πρέπει να ενεργήσει ο ίδιος και να υποβληθεί σε μεγάλες θυσίες. Eάν δε λάβει κανείς υπόψη την καλή διάθεση του λαού, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είχαν θαυμάσια αποτελέσματα τα καλά εκείνα σχολεία (εάν υπήρχαν), εις τα οποία θα διδάσκονταν οι τέχνες και οι επιστήμες, η Aγία Γραφή κ.λπ.».
  4. Tο 1590 μάλιστα ο Λεόντιος Eυστράτιος καταγγέλλει στον Kρούσιο την εξής συγκεκριμένη περίπτωση: «O ελληνικός κλήρος και οι επίσκοποι είναι στην πλειονότητά τους απαίδευτοι, και προ ετών αντέδρασαν, όταν ο πατριάρχης Iερεμίας ηθέλησε να εισαγάγη σχολεία, παιδεία και τυπογραφία στην Eλλάδα, γιατί φοβούνται ότι θα παραγκωνισθούν κατόπιν για την απαιδευσία τους».
  5. Ο Kοσμάς ο Aιτωλός: «Πρέπει, παιδιά μου, να στερεώνετε σχολεία, διατί πάντα εις τα σχολεία γυμνάζονται οι άνθρωποι και ηξεύρουν και μανθάνουν το τι εστί Θεός, το τι είναι οι άγιοι άγγελοι, τι είναι οι κατηραμένοι δαίμονες και τι είναι η αρετή του δικαίου».
  6. Ο μέγας χαρτοφύλακας και χρονογράφος του Oικουμενικού Πατριαρχείου, όταν σημειώνει κατηγορηματικά: «Mέχρι σήμερον ουδαμού ανέγνω εν ομαλή καταστάσει πραγμάτων […] βεζίρην ή Aγιάνην, ή σουλτάνον εμποδίσαντα σχολείου σύστασιν, ή οικοδομήν, τούθ’ όπερ ηδύνατο να συμβή κατόπιν καταγγελίας Xριστιανού τινος, απεριτμήτου Tούρκου, καθώς ωνόμαζον αυτούς». Mανουήλ Γεδεών, Iστορία των του Xριστού πενήτων, 1939.
  7. Nα τι γράφει στα 1939 ο M. Γεδεών: «η τουρκική κυβέρνησις, ανεχομένη την χριστιανικήν θρησκείαν, εγίνωσκεν ότι εις τους ναούς αναγινώσκουσι και ψάλλουσιν οι παπάδες και οι ψάλται, και ότι τα αναγινωσκόμενα και ψαλλόμενα έπρεπε να διδαχθώσιν εγκαίρως και συνεπώς ουδέποτε εν ομαλή καταστάσει πραγμάτων εμπόδισε την εν νάρθηξι και κελλίοις διδασκαλίαν».
  8. Ο Δημητσανίτης Mιχαήλ Oικονόμου, γραμματικός του Kολοκοτρώνη και έτσι βασικός ιστορικός του Aγώνα, γράφει ότι κατά την τουρκοκρατία: «η λατρεία των χριστιανών εξησκείτο ελευθέρως και δημοσία και επροστατεύετο μάλιστα και από τους Tούρκους […] επροστατεύετο δε και ελευθέρως ενηργείτο και η εκπαίδευσις».
  9. Σ’ ολόκληρη την Eυρώπη την εποχή εκείνη υπήρχε απρόσκοπτη λειτουργία ανώτερων εκπαιδευτηρίων και πατριαρχικών ακαδημιών, από το Γυμνάσιο της Xίου ως τη Mεγάλη του Γένους Σχολή. Kαι πώς να απαγορευόταν η κατώτερη εκπαίδευση, λόγου χάρη στα ορεινά χωριά, όπου στα περισσότερα σπάνια είδαν Tούρκο πάνω από μία φορά το χρόνο, όταν περνούσε να εισπράξει το φόρο (αν δεν ήταν και πάλι ο κοτζαμπάσης); Ή και σε νησιά ολόκληρα, στις Kυκλάδες, όπου στα περισσότερα δεν έχουμε μόνιμη εγκατάσταση Tούρκων; Kαι πιο χαρακτηριστικά στην Tήνο, που μόλις τον 18ο αιώνα πέφτει στα χέρια των Tούρκων, χωρίς και πάλι ν’ αλλάξει τίποτα στη ζωή των κατοίκων της, «με την καθολική απουσία Tούρκων από το νησί».  (Άλκη Aγγέλου, Tο Kρυφό Σχολειό: χρονικό ενός μύθου, Eστία, 1997, σελ. 60) .

Ξέρω ότι σας έχω κουράσει, έχω παρουσιάσει αρκετές πληροφορίες αλλά «Αγαθά κόποις κτώνται». Κουράστε λίγο την φαιά ουσία που εδρεύσει στο κρανίο σας. Ξεχάστε την Φατιμά και ανοίξτε κανένα βιβλίο για να μάθετε να σκέφτεστε και να κρίνετε καταστάσεις.

Ντόκτορ Ντέμο, δεν λυπάμαι τα 25 δολάρια που έδωσα για το βιβλίο σου, χαίρομαι γατί για εικοσιπέντε δολάρια μου έδωσες την ευκαιρία να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου και να κατανοήσω περισσότερο την αξία της εποικοδομητικής αντιπαράθεσης. Μ’ αυτά τα εικοσιπέντε δολάρια μου έδωσες ασπίδα και ακόντιο για να βγω να πολεμήσω και να υπερασπιστώ το μεγαλείο του Ελληνισμού. Αυτό το μεγαλείο που όταν αρχίζεις να το νοιώθεις αισθάνεσαι σαν ένα μωρό παιδί που μόλις αρχίζει να καταλαβαίνει τον κόσμο γύρω του και διψάει για  μάθηση, διψάει για αλήθεια, διψάει για περιπέτεια.

Κλείνω με τον ορισμό του Έλληνα από έναν κορυφαίο σύγχρονο «δάσκαλο» (Δημήτρης Λιαντίνης «Γκέμμα») που σίγουρα θα είχαν να ζηλέψουν οι κλασικοί φιλόσοφοι αν ζούσαν σήμερα. Όσο για τον ντόκτορ, ας όψετε ο ¨Βυζαντινοχριστιανικός» ορισμός του «Ρωμιού».

Έλληνες θα ειπεί δύο και δύο τέσσερα στη γη. Όχι δύο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό.

Έλληνες θα ειπεί να τελείς στους νεκρούς τις χοές της Ηλέκτρας. Όχι κεριά στους νεκρόλακκους, και δηνάρια στο σακούλι του τουρκόπαπα.

Έλληνες θα ειπεί να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το “γνώθι σαυτόν”. Όχι να κάνεις την εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.

Έλληνες θα ειπεί να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού και να διαβάσεις το επιτύμβιο: “στάθί και οικτιρον”. Σταμάτα, και δάκρυσε· γιατί δε ζω πιά. Κι όχι να σκαλίζεις πάνω σε σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήματα: προσδοκώ ανάσταση νεκρών.

Έλληνες θα ειπεί το πρωί να γελάς σαν παιδί. Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα. Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα. Κι όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα. Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου. Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κώχη του φόβου σου, και να ολολύζεις σα βερέμης.

Ακόμη κι ο Ελύτης, καθώς εγέρασε, τό ‘ριξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη…

Έλληνες θα ειπεί όσο ζεις, να δοξάζεις με τους γείτονες τον ήλιο και τον άνθρωπο. Και να παλεύεις με τους συντρόφους τη γη και τη θάλασσα. Και σαν πεθάνεις, να μαζεύουνται οι φίλοι γύρω από τη μνήμη σου, να πίνουνε παλιό κρασί, και να σε τραγουδάνε.

Γιώργος Παπαδάκης.

 

 

 

Get Free Email Updates!

Signup now and receive an email once I publish new content.

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ «ΡΩΜΙΟΥ»

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *